SUITA: Wygrzewam się w ostatnich tego lata promieniach słońca.
ARIA: A ja żałuję, że nasz basen już leży złożony w magazynku…
SUITA: Bo już nie trzeba się chłodzić po opalaniu, wystarczy wejść w cień.
ARIA: Chcesz poznać mój sekret?
SUITA: Jasne, uwielbiam sekrety!
ARIA: Zagryzłam kunę.
SUITA: Niemożliwe! Zrobiłaś to beze mnie?
ARIA: To był wieczór, ty już spałaś leniuchu.
SUITA: Pokażesz mi zdobycz?
ARIA: Ale tak, żeby Pani nie zobaczyła.
SUITA: O.K. A zostało z niej jeszcze coś?
ARIA: No pewnie, przecież sama tego nie zjadłam.
SUITA: A co zrobiłaś?
ARIA: Zakopałam, ale przyniosłam Pani łapę. Zaraz pobiegła szukać reszty, ale na szczęście nie znalazła.
SUITA: Dasz trochę spróbować? Uwielbiam surowe mięsko. Miód w pysku…
ARIA: A potem biegunka…
SUITA: No, niekoniecznie.
ARIA: Dam ci drugą łapę, zaniesiesz Pani. Niech myśli, że nie tylko ja tu poluję.
SUITA: Skąpiradło! Daj trochę wątróbki…
ARIA: To się może źle dla ciebie skończyć.
SUITA: Nie sądzę, to dla kuny źle się skończyło spotkanie z terierem.
ARIA: Może niech zostanie zakopana w tujach. Należy się jej pogrzeb.
SUITA: No dobra, dawaj tę łapę, pochwalę się Pani nie swoim sukcesem.
ARIA: Nie zjedz po drodze!
SUITA: Mam nadzieję, że dostanę od Pani coś lepszego. Paróweczkę, albo kabanoska…
ARIA: Idę patrolować teren. Namierzyłam jakiegoś szczura w starym pniu. Może go upoluję.
SUITA: To lato minęło za szybko… Teraz będzie zimno i mokro, a ja nie lubię deszczu i chłodu.
ARIA: Ja też. Podobno znowu będą rozrzucać po polach szczepionki na wściekliznę. Żegnajcie długie spacery i gonitwy za sarnami. Psom nie wolno teraz biegać po polach aż do odwołania.
