ARIA: Co tak stoisz koło stołu i gapisz się na Panią?
SUITA: Może coś spadnie… A może Pani da coś dobrego?
ARIA: Dzisiaj jest post i raczej nie masz na co liczyć.
SUITA: Wczoraj to sobie pojadłam…
ARIA: Ja też, pierwszy raz jadłam pączka z marmoladką i już wiem, że to lubię!
SUITA: To była poezja smaku.
ARIA: I zapachu.
SUITA: No i te zabawy na słoneczku, to był wspaniały dzień!

Aria i Suita polują na zabawkę
I tak cię dorwę ty mała różowa kulko

ARIA: I to bieganie za patykiem…

Ale się zmęczyłyśmy!
Ale się zmęczyłyśmy!

SUITA: I te skoki, chwytanie kija, polowanie na gołębie…

Sorry, to było niechcący
Sorry, to było niechcący

ARIA: I to przycinanie drzewek…
SUITA: Pani cię objechała, bo zaczęłaś odgryzać gałęzie od młodej jabłonki.

Aria obgryza gałąź drzewa
Aria obgryza gałąź drzewa

ARIA: Chciałam przyciąć tylko tuje…To był wypadek przy pracy.

Aria, szybciej ścinaj to drzewo, bo gołębie odlecą!
Aria, szybciej ścinaj to drzewo, bo gołębie odlecą!

SUITA: Ciekawe czy obiadek będzie też tak dobry, jak wczoraj?
ARIA: Postny ryż z warzywami, bez mięska.
SUITA: Nie żartuj sobie, nas nie obowiązuje post, to ludzki zwyczaj.
ARIA: Ale przecież zawsze podkreślasz, że niczym się od ludzi nie różnimy! I że mamy dusze.
SUITA: Nie wszystkie ludzkie zwyczaje i teorie mi pasują…
ARIA: Nie wszystkie nasze zwyczaje pasują ludziom.
SUITA: Trzeba iść na kompromis.
ARIA: Zobacz, Pani wyjmuje kabanoski, jednak coś udało ci się wyprosić! I to wcale nie postnego!

Wierzba w słońcu
Wierzba w słońcu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *